Bayhan'dan kan donduran sözler! "Annemle fare zehri aldık ve..."

Bayhan'ın "Kimliğim yoktu, yolum yoktu. Hayatta kalmaya çalışıyordum. Benim 13-18 yaş arası çocukluğum hep sokaklarda geçti" sözleri yürek burktu.

“HEP KARNIM AÇTI” Programda zaman zaman duygusal anlar yaşayan Bayhan, “Evimiz Adana’da tarla kenarındaydı. Annem ve ablamla yaşardım. Babamın bizden bağımsız Almanya’da bambaşka bir hayatı vardı. Hatırladığım en net şey hep karnım açtı” demişti.

“ANNEM BİZE FARE ZEHRİ UZATTI” Annesinin vefatını anlatan şarkıcı, “Annemin aramızdan ayrılışı çok üzücüdür. Bir gün birlikte fare zehri aldık ve evimize gittik. Eve vardığımızda zehri çay bardağına doldurdu. İlk önce ablama uzattı, o istemedi. Ardından bana uzattı, ben tam bardağı alıp içecekken ablam engelledi. Sonunda ise annem o zehirden içer gibi oldu.

"BAĞIRARAK DIŞARI ÇIKTI" O an hatırladığım tek şey, bağırarak dışarı çıktı ve o andan sonra bir daha annemi hiç görmedim. Bu çaresizlikle yapılmış bir şeydi. Ben çok kötü bir çocukluk yaşadım." dedi.

“13-18 YAŞLARIM SOKAKLARDA GEÇTİ” Bayhan "Kimliğim yoktu, yolum yoktu. Hayatta kalmaya çalışıyordum. Benim 13-18 yaş arası çocukluğum hep sokaklarda geçti. Yani ablamı kaybettikten sonraki dönemim tamamen yalnız.

İstanbul'a geldim, bir şeyler yapmaya çalıştım. Ben hep şarkı söylerdim. Hayatımda yapacak başka hiçbir şeyim kalmamıştı. Sosyal değilim, kaybolmuş bir ruh gibiyim.

12 yaşımda başladım sigaraya, alkole. Tamamen şuursuz ve isyankar. Amaç sadece kendime zarar vermek. Sonra bir gün dedim ki ya ben kimim? Anne yok, baba yok. Yok, yok da ne var? O zaman dedim, müzik var.

Çoğu zaman çok ama çok çaresiz kaldığımda arada bir Adana'ya giderdim nenemin yanına. İşte orada bir sebepten dolayı kavga ettim.

Ben zaten hep İstanbul'un sokaklarında büyüdüm. Üstüm boş gezmezdim. Silah değil. Bir şekilde kendimi savunmak adına hiçbir şey öğretilmedi bana. Ben tek başıma öğrenmek zorunda kaldım" demişti.