Sanat evrenseldir… Aynı zamanda yereldir de.
İstisnalar dışında toplumun tamamına hitap eder.
Sanatı icra eden sanatçı ise toplumun önemli bir parçasıdır.
Söyledikleri ve yaptıkları o toplum(lar) için model olur.
Bu yüzden sanat, yalnızca bir “özgürlük alanı” değildir...
Aynı zamanda toplumsal sorumluluk alanıdır da...
Yıllardır Türkiye’de en çok dikkat çeken, en çok eleştirilen buna karşın hiçbir adımın atılamadığı birçok başlık var…
Filmler, diziler, şarkılar, magazin programları, spor dünyası vs diyelim.
En basitinden dillere pelesenk ettirilen “o” şarkılar…
“Masum” sandığımız ancak sözleriyle “cinsellik” (en hafif tabirini kullandım) aşılayan o kadar çok türkü ve şarkı yapılıyor/yapıldı ki bu ülkede…
“Entarisi Ala Benziyor” dan…
“Arabada 5, Evde 15’e…”
“İndim Derelerine” den…
“Alla Beni Pulla Beni” ye…”
Yeniler de benzer…
“Perperişan bulsunlar beni” den…
“Aç koynunu, gireceğim” e…
Diziler de öyle…
Şatafatlı hayatların, sadece zenginliğin, cinselliğin ve ihtişamın sürekli parlatıldığı; “Varmış gibi gösterilen ancak gerçekte olmayan o hayatların” anlatıldığı o yapımlar…
Hatta gişe rekorları kıran, “garip” karakterlerin bol küfürlü sinema filmleri…
İlginçtir, bunlara başyapıt diyenler de çıkıyor…
Bu “eserlere” sahip kişilere “sanatçıdır” diyenler de…
Elbette birçoğunu kapsamıyor bu söylediklerim ya da eleştirilerim…
Ama son dönemde bakıyoruz ki yıllardır “rol-model” diye işaret edilenlerin çoğu bir sarmalın içine sürüklenmiş durumda…
Sanatçısı uyuşturucu kullanmaktan;
Futbolcusu yasa dışı bahis oynamaktan;
Gazetecisi fuhuş partileri yapmaktan…
Kulüp yöneticisi şikeye karışmaktan…
Siyasetçisi ise yolsuzluk yapmaktan, para kaçırmaktan…
…suçlandığı bir dönemden geçiyoruz…
Masumiyet karinesi gereği zaten kimseyi bu köşeden suçlayıp hedef gösteremeyiz!
Ancak işaret ettiğimiz nokta şu…
Yıllarca siyaset, sanat, spor gibi alanlarda; “bu ünlüdür” diye parmakla gösterilen;
Çocuklar da dahil topluma -sözüm ona- “rol-model” olan bu kimlikler nasıl oldu da bu sarmala isimleri yahut kendileri karıştı…?
Mesele yalnızca bireysel hatalar olmayabiliyor BAZEN…
Bu figürleri parlatan, dokunulmaz kılan ve her yaptığını
meşrulaştıran -yukarıda anlattığım- düzenin kendisi mi?
Hukuki sistem işliyor;
“Herkes ektiğini mi biçiyor” birlikte göreceğiz…
Hem işçisi hem de çiftçisiyle…!